OD WYCHOWANIA DO SAMOWYCHOWANIA

Człowiek nigdy nie przestaje się uczyć i nie wyczerpuje swojego potencjału uczenia się. Ale czy szkoła, czy wychowawcy budzą w dziecku ową radość uczenia się, która może towarzyszyć człowiekowi przez całe życie?

Wychowanie stawia nam ciągle wyzwania. Uczenie się nie kończy się wraz z przygotowaniami do egzaminów końcowych. Tylko ten kto posiadł entuzjazm do ciągłego uczenia się będzie też w stanie wziąć w ręce swoje własne wychowanie.
Istnieje rozpowszechniona opinia, że szkoła wtedy spełnia swoje zadanie jeśli przygotuje uczniów do egzaminów końcowych. W szkole waldorfskiej uczniowie dopiero wtedy z sukcesem kończą swój czas pobytu w szkole jeżeli zdobędą umiejętność samodzielnego uczenia się i wychowywania w przyszłości. Każdy uczeń powinien przede wszystkim przyswoić sobie zdolność uczenia się od życia.

W szkole waldorfskiej pracują nauczyciele, którzy są stale gotowi uczyć się również od dzieci. Są gotowi sami ciągle się wychowywać. Są gotowi uczyć się od życia.

Dzieci w sposób zdecydowany górują nad nauczycielami: niosą w sobie zarodek przyszłości, która nie będzie dostępna dla nauczycieli. Otwartość nauczycieli na uczenie się od życia przenosi się na dzieci. Stają się ludźmi, którzy będą otwarci na nowe i nieznane. Wiedzą, że przyszłość kryje w sobie wiele niespodzianek, które stają się dostępne temu, który wie o zmienności świata i potrafi się na nią nastawić. Nauczyciele w szkole waldorfskiej wiedzą z doświadczenia, że o wiele łatwiej nauczać niż wychowywać siebie. Samowychowanie jest nieustannym zadaniem nauczycieli. Tylko ten kto się tego nauczył może nauczać innych jak to robić. Tylko ten kto ujarzmił własną agresję może pokazać innym jak to robić. Tylko ten kto przezwyciężył w sobie chęć do władzy może stać się dla innych przykładem pokonania siebie samego. Tylko od tego kto żyje wiarygodnie młody człowiek będzie czerpał swoją wiedzę.

Nauczyciele poprzez dzieci mogą odkrywać swoje niedoskonałości, które nauczyciel może w interesie dzieci w sobie zlikwidować. Może nawet odkryć, że nieodpowiednie zachowanie uczniów staje się dowodem ich sympatii dla niego samego. Goethe mówi: "tylko ten zasługuje na wolność jak i na życie, kto ciągle musi je zdobywać". Życie nie oczekuje żadnych recept, nie daje się przez nie ująć. Życie wymaga fantazji i prawdziwego zdrowego rozsądku. Tak też szkoła waldorfska jest szkołą, w której nauczane jest uczenie się, szkołą, w której można się uczyć, że człowiekiem stajemy się całe życie.